De algemene stelregel is: hoe eerder begonnen met een aanpak van de klachten, hoe beter de herstelmogelijkheden zijn. Hoewel de ernst van de klachten niets zegt over de prognose, geldt zowel voor lichte als ernstige klachten dat de meerderheid op den duur goede verbeteringen bereikt richting herstel. Deskundigen pleiten al jaren voor meer onderzoek naar de effectiviteit van behandelingen. Uit ervaring blijkt dat de beste behandeling een brede aanpak is. Om die reden adviseert de RSI-vereniging een integrale benadering. Een goede oplossing is dus meer dan alleen focussen op een betere bureaustoel en houdingstherapie!

Integrale aanpak
RSI wordt veroorzaakt door een combinatie van risicofactoren. Gezien de grote verscheidenheid aan factoren ligt het eigenlijk ‘voor de hand’ dat de aanpak van de klachten zich dient te richten op alle aspecten die een rol hebben bij het ontstaan van klachten.
Uiteraard dient een goede behandeling gebaseerd te zijn op een diagnose. Behalve een beschrijving van de voorgeschiedenis en de klachten, en het uitsluiten van andere aandoeningen, dient deskundig lichamelijk onderzoek plaats te vinden. Vervolgens kan de diagnose onderscheiden worden naar specifieke RSI-aandoeningen en aspecifieke RSI. Voor sommige behandelbare aandoeningen, zoals bijvoorbeeld het Carpaal Tunnel Syndroom, kan doorverwezen worden naar een medisch specialist.
Voor alle vormen van klachten geldt echter de meest gangbare aanpak: een brede aanpak met een combinatie van gedoseerde rust en beweging, fysiotherapie, houdingstherapie en ondersteunende behandelingen.
In aanvulling daarop wijst de RSI-vereniging op het belang van de benodigde energie voor herstel.
De zogenaamde gedragsgeoriënteerde revalidatie richt zich op training van de houding en het uitvoeren van spierversterkende oefeningen, het toepassen van pauzes, pijnmanagement, verbetering van ergonomie en ondersteuning door middel van hulpmiddelen, en emotionele ondersteuning. Over al deze onderdelen lees je meer op deze site.

Wat is de prognose?
Volgens het rapport van de Gezondheidsraad bestaat er geen duidelijke relatie tussen de ernst en de prognose van de klachten. In de praktijk blijkt dat lichte RSI-klachten bij de meeste mensen over gaan. Herstel gaat vaak langzaam, soms duurt het lang, afhankelijk of tijdig is gestart met een juiste aanpak van de klachten. Maar ook bij ernstige klachten worden meestal op den duur goede verbeteringen bereikt. Dat het vaak goed gaat hoort de RSI-vereniging van personen die afhaken bij de huiskamergroepen of hun lidmaatschap beëindigen. Van ‘Het gaat inmiddels zo veel beter, ik merk er eigenlijk nauwelijks nog iets van‘ tot ‘Ik heb geen RSI-klachten meer’. Bij een klein aantal mensen wordt het echter een chronische aandoening.