Toch maar weer een 'Ai'Phone

Chris rond kleindoor Chris




Toen ik hevige RSI had, meed ik computers en alles wat daarop leek. Ook iPads, iPhones en andere aai apparatuur. Dat geveeg over zo’n schermpje verergerde mijn klachten. Sterker nog, als ik een ander zag aaien over een schermpje, joegen de pijnscheuten al door mijn armen terwijl ik zelf niet eens bewoog. Juist dat bracht mij op het idee dat het pijnsignaal uit mijn brein kwam en dat alleen een aanpak die daarop gericht was zou kunnen helpen. Vandaar mijn keuze voor de graded exposure therapie  bij het AzM.

Op mijn werk heb ik me jarenlang verzet tegen een mobiele telefoon. Ik bedoel, als ik niet achter mijn bureau met vaste telefoon zit, dan ben ik dus in vergadering, op het toilet, heb pauze of ben vrij. In al die gevallen wíl ik telefonisch niet bereikbaar zijn. Maar… Bezuinigingen.

Ik was tenslotte de laatste der Mohikanen, zónder mobieltje. Dat kostte teveel secretariële achtervang. Ik moest dus aan de iPhone.

Zo’n priegel veegschermpje met veel te veel opties waar je met RSI helemaal niet op zit te wachten. Het ding als telefoon aan mijn oor houden deed al pijn aan mijn arm, dus ik kocht een bluetooth headsetje voor in mijn rechteroor. Op mijn linkeroor zat dan de koptelefoon van de Dragon spraaksoftware headset. Zie je het voor je? Die spraak headset moest ik dan wel weer uit zetten als ik een telefoontje kreeg, anders typte de spraaksoftware mijn telefoongesprek keurig uit midden in het document waarin ik bezig was.

Die 'Ai'Phone gaf stress. Voordat ik dat ding had, las ik pas mijn mail als ik achter mijn PC op mijn werk zat. Dat was dus na het weekend, na de vakantie of aan het begin van een werkdag.Met die iPhone zag ik mijn werkmail altijd. Ik was te nieuwsgierig om ‘m uit te zetten en te plichtsgetrouw om niet á la minute te antwoorden. Ik had een spraak-appje van Dragon op het ding geïnstalleerd, maar dat werkte niet zo goed als de spraakdraak op mijn PC. Ik moest dus vaak priegelend pijnlijke correcties maken.

Wat een opluchting om de iPhone weer in te mogen leveren na mijn ontslag. Wat een rust! Met mijn simpele privé mobieltje zonder internet of e-mail kon ik nog bellen en sms-en. Dat was wel even genoeg.

Een half jaar duurde mijn rust. Toen begon mijn stokoude mobieltje kuren te krijgen en moest ik een nieuwe uitzoeken. De RSI was in Maastricht inmiddels verholpen en ik begon als zelfstandig ondernemer. Met enige tegenzin toch maar weer een iPhone gekozen. Ik kende dat onding immers en ik vond sommige toepassing toch wel handig, zoals de NS-reisplan app, de Insight timer en de hardloop-app. In no-time kwamen daar appjes voor Facebook, Twitter, LinkedIn, WordPress etcetera bij. Daar ging mijn rust!



 Chris rond klein  Chris is een actief lid van de RSI-vereniging, voormalige ambtenaar en tegenwoordig een freelance tekstschrijver. Ze houdt van koken en is bijzonder gek op Aziatische gerechten.

Steun RSI-vereniging

Nog geen lid?